The Lost Bookclub

Αντρέι Ταρκόφσκι - Σμιλεύοντας το χρόνο

Η συνάρτηση του πόσα βιβλία αγοράζω σε σχέση με το πόσα βιβλία διαβάζω, θα έλεγε κανείς πως δείχνει ότι πιο πολύ μου αρέσει να αγοράζω βιβλία και να τα έχω στη συλλογή μου, παρά να τα διαβάζω. Όχι ότι δεν μου αρέσει το διάβασμα ή ότι δεν έχω διαβάζω βιβλία. Ίσα ίσα αν βρω ένα βιβλίο που με απορροφήσει πολύ, μπορώ να το εισπνεύσω, να το διαβάσω μονομιάς. Αλλά δυσκολεύομαι αρκετά να βρω τέτοια βιβλία. Σε πολλά η αλήθεια είναι πως δεν δίνω τον κατάλληλο χρόνο να με απορροφήσουν. Διαβάζω μερικές σελίδες, κουράζομαι, το αφήνω λίγο στην άκρη και μετά μπορεί να το ξαναπιάσω μετά από μήνες, όπου τότε φυσικά πρέπει να το διαβάσω ξανά από την αρχή. Φεύγει η προσοχή μου πολύ εύκολα και χάνω την επαφή με τον κόσμο που προσπαθεί να με βάλει το βιβλίο. 

Ακούω ότι συμβαίνει σε πολλούς αυτό. Ειδικότερα τους πιο νέους. Νομίζω όμως πως παίζει σημαντικό ρόλο η επαφή μας με τα social media. Δεν θέλω να τα ρίξω όλα στην τεχνολογία και ότι είναι η αρχή του κακού. Η χρήση που κάνουμε φταίει όμως σίγουρα. Έχουμε εκπαιδευτεί -ειδικά τα πιο νέα παιδιά- στο να καταναλώνουμε αλόγιστα εύκολη και γρήγορη πληροφορία. Βιντεάκια στο Tik Tok, Shorts στο Youtube, Reels στο Instagram. Έχω πιάσει τον εαυτό μου -παραπάνω φορές απ' ότι θα ήθελα να παραδεχτώ- ότι περνάω ώρες καταναλώνοντας τέτοιο υλικό χωρίς καν να καταλαβαίνω πως περνάει η ώρα μου. Ξεκινάει με ένα βιντεάκι των 10 δευτερολέπτων, μετά με ένα scroll down και ήδη καταναλώνω άλλη πληροφορία μερικών δευτερολέπτων. Πληροφορία στιγμιαία, συνήθως ευκολοχώνευτη, που δεν απαιτεί σκέψη και φαιά ουσία. Στο τέλος βέβαια, ο απολογισμός είναι να έχω χάσει 1-2 ώρες από τη ζωή μου, σε όγκο πληροφοριών που δεν με αφορούν συνήθως και δεν μου έχουν προσφέρει τίποτα. Και το χειρότερο που παρατηρώ είναι ότι πλέον έχω εκπαιδευτεί στο να είναι η προσοχή μου συγκεντρωμένη για μερικά λεπτά σε ένα πράγμα. Ότι απαιτεί παραπάνω συγκέντρωση με δυσκολεύει. Σκέψου τώρα, πόσο δύσκολο μου είναι να συγκεντρώσω τη σκέψη μου σε λευκές σελίδες και μαύρα γράμματα για παραπάνω από 1 ώρα.

Θα σταματήσω να βλέπω βιντεάκια λοιπόν; Όχι. Δεν θα πω ψέματα. Αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω και το γεγονός ότι βλέπω τα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου, που τα έχω αγοράσει γιατί μου άρεσαν και δεν τα έχω διαβάσει ποτέ. Βλέπω ανθρώπους να διαβάζουν, να αφοσιώνονται και θέλω κι εγώ να το κάνω. Ή έστω να μου δώσω την ευκαιρία λίγο παραπάνω, συνήθεια είναι κι αυτό. Μερικά από τα βιβλία που έχω αγοράσει και δεν έχω διαβάσει (αλλά θέλω και θα το κάνω κάποια στιγμή) είναι συγκεντρωμένα στην παρακάτω λίστα.

''Χίτσκοκ'' - Φρανσουά Τρυφώ 

''Ο Ξένος'' - Άλμπερ Καμύ

''1984'' - Τζόρτζ Όργουελ

''Το Σενάριο'' - Syd Field

'' Σμιλεύοντας το Χρόνο'' - Αντρέι Ταρκόφσκι

''Ρέκβιεμ για ένα όνειρο'' - Hubert Selby Jr

''Αλλόκοτες Ιστορίες'' - Έντγκαρ Άλαν Πόε

''Διηγήματα και Μονόπρακτα'' - Άντον Τσέχωφ

''Ο Καστανάνθρωπος'' - Soren Sveistrup