A WEEKEND AWAY

Σαββατοκύριακο στο εξοχικό. Κρύος, φθινοπωρινός καιρός, με απαλή βροχή συννεφιά. Ό,τι χρειαζόμουν αυτό τον καιρό. Χουζούρι στο ζεστό σπίτι, με παπλώματα, κεριά και τη βροχή να ακούγεται να πέφτει απαλά στα κεραμίδια και στα ξύλινα παράθυρα. Μόλις η βροχή σταμάτησε για λίγο, έσπευσα σαν τα σαλιγκάρια να βγω προς τα έξω. Ο βροχερός καιρός είχε φέρει περισσότερη ησυχία απ' ότι ήδη έχει εδώ στο ερημωμένο χωριό. Ησυχία, ομίχλη να κατεβαίνει από το βουνό και κρύο. Έβαλα διπλό φούτερ, την κουκούλα μου, πήρα και την κάμερα μου και βγήκα να απολαύσω ένα περίπατο σε αυτό το τοπίο. Ευτυχώς που άρπαξα την ευκαιρία εκείνο το απόγευμα, γιατί η επόμενη μέρα είχε διώξει τα περισσότερα σύννεφα, τη βροχή και την ομίχλη. Και το τοπίο παραμένει όμορφο και ηλιόλουστο αλλά η αναζωογόνηση και η κάθαρση που σου δίνει το να περπατάς μετά από τη βροχή, δεν συγκρίνεται. Ανασαίνεις τον καθαρό, κρύο αέρα, μυρίζεις το βρεγμένο χώμα, νιώθεις το οξυγόνο να καθαρίζει τις σκέψεις σου.